Jazz, wywodzący się z klimatu tańców afrykańskich, jest połączeniem elementów akrobatycznych, modern, baletu. Zapożycza elementy tańca klasycznego, rewiowego, pantomimy, stepu, folkloru, tańców etnicznych. Jest pełen seksu, kobiecy, a jednocześnie męsko wyzywający. Pełen sprzeczności stwarzających nieograniczone możliwości interpretacyjne. Emocjonalny przekaz choreograficzny typowy dla teatrów i kabaretów na Brodwayu nadaje mu niepowtarzalny sceniczny charakter. Obecny w musicalach filmowych. Forma taneczna pełna jest odważnych seksownych ruchów, oparta na idei baletu, śmiało jednak broniąca się przed jego sztywnością i zasadami nie do podważenia.

ZOBACZ LEKCJE TAŃCA JAK TAŃCZYĆ JAZZ?


Taniec, którego ruch powstaje w oparciu o rytm, zwłaszcza dużą ilość synkopowych rozwiązań rytmicznych.

Parzyste metrum i puls, ruchy ciała ułożonego w różnych pozycjach: na kolanach, na stojąco, w przysiadzie, na leżąco, dają efekt plastyczności ruchów tancerzy. Jazz jest pełen sprzeczności: wznoszenie się i opadanie, przyspieszanie i zwalnianie, miękkie, długie ruchy z wplecionymi elementami akrobatycznymi wzmacniają formę przekazu. Z podstawową zasadą izolacji, opisującą niezależne od siebie ruchy różnymi częściami ciała: głową, ramionami, klatką piersiową. Całość znajduje wyraz w typowych dla jazzu stylach: modern, primitiv, pop.

W przypadku modern jazzu urozmaicenie stanowią elementy sztuk walk nawiązujące do sposobu poruszania się postaci z filmowych efektów specjalnych, czy gier komputerowych, jak chociażby z Matrixa. Z typowym indywidualnym, wewnętrznym, niezależnym od akompaniamentu muzycznego rytmem.