Jazz. Każdy taniec ma swoją historię, która jest stale w nim obecna.

ZOBACZ LEKCJE TAŃCA JAK TAŃCZYĆ JAZZ?

Miasto jazzu i tańca – Nowy Orlean. W XIX w. to jeden z wiodących portów Ameryki. Połączenie wpływów kulturowych czarnej (primitiv) i białej (modern) społeczności Ameryki końca XIX i początku XX w. było efektem liberalnych stosunków i braku segregacji rasowej. Nowy Orlean rozwijał się w separacji od pełnego religijnych nakazów i zakazów purytańskiego i zacofanego Południa. Był miastem grzechu, hazardu i alkoholu płynącego strumieniami w licznych nocnych klubach i domach publicznych dzielnicy uciech Storyville. Tylko na jej obszarze, w specjalnie wyznaczonym kwartale, działało 230 domów czerwonych latarni. Popyt na seks był ogromny. Muzyka musiała mieć konotacje seksualne. Jazz i seks są nierozłączne.
Nowy Orlean to miasto, w którym zwieńczeniem ceremonii pogrzebowych jest muzyka i taniec.

Etymologia nazwy jazz jest znacząca, jest to bowiem odniesienie do imienia biblijnej nierządnicy Jezebel, którym to imieniem nazywano prostytutki. Punktem zwrotnym w rozwoju jazzu była likwidacja domów publicznych i wymuszona migracja muzyków tracących pracę do Chicago, wśród nich takich sław jak Louis Armstrong czy Jelly Roll Morton. Chicago to dalsze wpływy i związki jazzu z półświatkiem. Muzyka dominuje w lokalach, w których nielegalnie sprzedaje się alkohol. To gorące lata prohibicji.

Taniec jazzowy to połączenie: bluesa, gospels, hiszpańskiego flamenco, francuskiego quadrilllu. To charakterystyczny puls, który sprawia, że muzyka ta jest bardziej wciągająca niż jakakolwiek inna. Popularność zawdzięcza rytmiczności i erotycznemu podłożu. Chicago, rok 1915, wzmianki z tamtejszej prasy: „oszołomiona tańcem para krzyczała, gdy taniec się kończył”.