Muzyka we flamenco najczęściej wykonywana jest na gitarze. Bardzo ważnym elementem jest rytm, który wybijają zarówno tańczący (najczęściej uderzeniami butów o podłogę), jak również śpiewacy. Do podkreślenia rytmu służą również uderzenia dłońmi (nazywane „palmas”), pstrykanie palcami („pitos”) oraz kastaniety.

Na strój tancerki flamenco składa się przede wszystkim szeroka spódnica z falbanami lub sukienka, która jest jednocześnie elementem choreografii. Niektóre tancerki używają również rekwizytów, takich jak na przykład wachlarz, kwiat lub chusta.

Tancerze zazwyczaj ubrani są w koszulę, obcisłe spodnie (czarne, brązowe lub granatowe), kamizelkę oraz podwyższone obcasem buty z cholewami sięgające za kostkę. Dodatkowym elementem jest kapelusz z płaskim dnem, który – podobnie jak suknia u tancerek – jest jednym z elementów choreografii.

Chociaż flamenco w dużej części polega na improwizacji, można wyróżnić w nim charakterystyczne ruchy. Należą do nich przede wszystkim rytmiczne uderzenia butów o podłogę, które są zwane „zapateado”. Wbrew pozorom profesjonalne wykonywanie takich ruchów wymaga nie tylko siły, ale również wielu lat ćwiczeń. Wykonywanie „zapateado” we flamenco jest domeną mężczyzn. Oprócz ruchów nóg charakterystyczne są również ruchy rąk, które są szczególnie ważne u tancerek. Są one łagodne i niekiedy przypominają wijącego się węża. Wykonywane z niezwykłą gracją, mają za zadanie podkreślać ich kobiecość tańczących pań.

Obok muzyki i tańca niezwykle ważnym elementem flamenco jest śpiew. Jednak najważniejszy jest tancerz i zarówno zespół, jak i śpiewak muszą reagować na jego taniec i dostosowywać się do niego. Istnieją style, które rezygnują z niektórych elementów (np. śpiewu) na rzecz innych.