Tango – dziedzictwem ludzkości

Tango jest popularne na całym świecie, co powoduje jego powolną ewolucję. Urzędnicy rządowi uważają jednak, że pewne oryginalne i charakterystyczne dla niego elementy powinny być zachowane. Status „kulturalnego dziedzictwa ludzkości” UNESCO wiąże się z przywilejami, które niewątpliwie by w tym pomogły.

W ubiegłorocznych mistrzostwach świata w tangu, odbywających się w Buenos Aires, spotkało się aż 130 par z całego globu. Stolica Argentyny zarabia rocznie około 100 milionów dolarów dochodu, który pochodzi z kursów, pokazów i innych pomocy związanych z tym tańcem.

Prawdziwe pochodzenie tanga pozostanie pewnie niejasne. Muzyka z nim związana stanowi mieszaninę hiszpańskich, afrykańskich i środkowoeuropejskich rytmów. Pochodzi ona, jak się uważa, ze slumsów Buenos Aires, które zamieszkiwali emigranci w drugiej połowie XIX wieku. Słowa piosenek mówią o nostalgii, samotności, pożądaniu i zdradzie. Taniec wykonywany przy akompaniamencie tych utworów muzycznych jest zarazem zmysłowy i agresywny. Jeśli UNESCO uzna tango za „kulturowe dziedzictwo”, oba kraje, pomimo niechęci i ciągłych uszczypliwości, będą musiały zacząć działać razem. Jak powiedział jeden z urzędników: „najważniejsze jest to, że tango stanowi dla nas wspólną wartość”.

Artur Olejniczak